Vriesea sulcata L.B.Sm.
-
Authority
Maguire, Bassett & Wurdack, John J. 1957. The Botany of the Guiana Highland -- Part II. Mem. New York Bot. Gard. 9 (3): 235-392.
-
Family
Bromeliaceae
-
Scientific Name
-
Description
Deprecated: mb_convert_encoding(): Handling HTML entities via mbstring is deprecated; use htmlspecialchars, htmlentities, or mb_encode_numericentity/mb_decode_numericentity instead in /home/emu/nybgweb/www-dev/htdocs/science-dev/wp-content/themes/nybgscience/lib/VHMonographsDetails.php on line 179
Latin Diagnosis - Verisimiliter acaulis, florifera 6 dm alta; foliis 28 cm longis, vaginis late ellipticis sed quam laminis vix latioribus, 6 cm longis, lepidibus centro brunneis dense indutis, laminis anguste subtriangularibus, acuminatis, 3 cm latis, utrinque obscureque brunneo-punctulatis; scapo leviter curvato, 8 mm diametro; scapi bracteis strictis, dense imbricatis, infimis subfoliaceis, supremis ellipticis, apiculatis; inflorescentia simplicissima, 16-flora, oblonga, 20 cm longa, 5 cm lata, valde complanata; rhachi geniculata, excavata, dissite atro-punctulata; bracteis florigeris suberectis, internodiis subtriplo superantibus sed rhachin haud obtegentibus, ovatis, acutis, ad 5 cm longis9 sepala bene superantibus, ecarinatis, ex sicco subchartaceis sulcatisque, obscure dissiteque atro-punctulatis; floribus per anthesin haud secunde versis; pedicellis crasse obconicis, 5 mm longis, sepalis lanceolatis, obtusis, 30 mm longis, 10 mm latis, ecarinatis, subchartaceis, dense brunneo-lepidotis; petalis ca. 4 cm longis, albis, basi ligulis binis acutis auctis.
-
Discussion
Fig. 58.
TYPE: frequent on rocks in stream bed, right fork of Cano Yutaje at 1500 m alt., Cerro Yutaje, Serrania Yutaje5 Rib Manapiare, Amazonas, Venezuela, February 21, 1953, B. & C. K. Maguire 35374.
Apparently Vriesia sulcata is most nearly related to V. chrysostacbys E. Morr., but its much larger bracts and flowers and its exposed geniculate rhachis make the differences much more obvious than the similarities. Since the type and only specimen is at anthesis, there is also the possibility of relation to some species where the flowers become secund later, such as V. vexillata L. B. Smith. This latter, however, has a lax inflorescence and sepals that exceed the floral bracts.